วันพุธ, 31 ธันวาคม 2551 01:51

ประเพณีโบราณถือว่าพวกพระเมไจเดินทางบนอูฐและอาจจะ ... ... มันอาจจะเป็น ถ้าพวกเขาผ่านประเทศไทยทางของพวกเขา ... พวกเขาเปลี่ยนมาใช้ช้างหรือแม้กระทั่งรถลากวัว

ผู้ที่อยู่ในอำนาจเขียนประวัติศาสตร์; ผู้ประสบแต่งเพลงและพวกเขาที่ให้คำสั่งเป็นผู้ที่ไม่เคยตาย

แต่เมื่อมันแตกต่างกันและเพื่อให้เป็นคริสมาสต์ทุก

ที่ว่าเที่ยงคืนคริสมาสต์แรก, เทวดาในชั้นฟ้าทั้งหลายสูงขึ้นไปร้องเพลงด้วยความชื่นบานเบเธเล็ม ความสุขความสุขที่ยกมาฮิลล์ Judean และทั่วโลกและได้อย่างต่อเนื่องที่จะทำทุกปีในวันนี้ 2,008 ปีแล้ว

อ่านเพิ่มเติม...

วันพฤหัสบดี, 06 พฤศจิกายน 2551 12:12

ในที่สุดนางสาวเสาตอนนี้อายุ 15 ปีมาในเมืองกรุงเทพฯกับเราในการพยายามที่จะหาผู้ที่พ่อแม่ของเธอเพื่อที่เธอ จะได้รับ ID ของเธอ เอกสาร เรามีอำนาจการยิงกับเรา -- เด็กหนุ่มคลองเตย, และอื่นจากพิเศษสาขา -- ในกรณีที่ พลัสแทนแม่อันเป็นที่รักของเธอครูผู้หนึ่งที่มีหนีภาษีออกจากเธอของชุมชน แออัดที่เที่ยงคืนฝนแปดปีก่อน ทิปปี้ - กระท่อมที่ผ่านมามีผู้เช่าที่นางสาวสาวอาศัยอยู่กับคุณป้าย่าของเธอและคุณ ปู่ -- เพศ -- ที่จะหลบหนีเพื่อความปลอดภัยและเสรีภาพ

 

 

ครูได้ซื้อขวดเหล้าวิสกี้ของชาวต่างชาติ (มีปริมาณแอลกอฮอล์สูงกว่า) สำหรับพ่อของสาวแกรนด์ มันถูกย้ายความเสี่ยงสูงเพราะ liquored ขึ้นเมื่อเขามองสำหรับลูกสาวแกรนด์ของเขาเพื่อมานั่งบนตักของเขา แต่ทำงาน เขาผ่านออก : ค้อนทุบทั้งหมด เธอไม่ได้กลับไปในสิ่งที่เวลา ไม่กล้า เราไม่กล้า

แต่ความยุติธรรมมาในแพคเกจแปลก คุณปู่เสียชีวิตดูหมิ่นและไม่พึงประสงค์หลังจากที่สามปีในเซลล์คุก คนเดียวยังคงอาศัยอยู่ในกระท่อมมีผู้เช่าแล้วพบว่าน้องชายของพ่อของเธอและ ภรรยาของเขาที่ตบคุณป้าของเธอที่จะหยุดเธอร้องไห้เมื่อคุณปู่ hollered ที่เธอจะขึ้นมาและให้เขากอด คุณยายก็มีตั้งแต่เสียชีวิต สาวไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับแม่และพ่อของเธอไม่ได้แม้แต่ชื่อของพวกเขา ได้เสมอบอกพวกเขาไม่ได้ผลและดีกว่าที่ตายแล้ว ดังนั้นในที่สุดเธอก็หยุดถาม

 

อ่านเพิ่มเติม...

วันพุธ, 24 กันยายน 2551 15:08

Six years old, calls himself Ohh. Says his momma gave him that name: her only legacy to her only son.He tells how his mom woke him up late that final morning - kissed him, maybe ten-hundred times, crying, hugging him so tight he couldn't breathe, promising she'd come back someday, but now she had to run for her life.

Ohh's father, her husband, didn't have the machete handy, the one he kept in his pickup truck, so he had used his fists that previous night. Bruised, one eye-swollen shut, Ohh's momma was absolutely certain that in his next booze/drug rant, he would kill her.

อ่านเพิ่มเติม...

วันพุธ, 27 สิงหาคม 2551 22:22
We didn't torch the shack after he died. Wanted to. Should have. How else do you get rid of years of tuberculosis? So next best, we bagged everything - mattresses, bedding, mosquito nets and clothing. Everything you could put a match to. Brought it out of the shack, and burned everything outside in the street. Didn't want to hurt Sam, an adolescent python.
วันพุธ, 27 สิงหาคม 2551 22:20
Did your Mom or Granny ever sing lullabies?

One of our children who goes by the nickname of Miss Nan told me she heard someone singing her a Christmas lullaby the other night when it was all quiet in the hospital. A lullaby so sweet, so beautiful, it would make the angels weep.

When she heard it, she awoke, looked around: only her crippled-up, Aid-struck, foster-Auntie Gung was there. And (Heavens to Betsy!) even Miss Nan's pet frog Albert can sing better than Auntie Gung. Everyone in the whole world knows Auntie Gung can't sing. But a lullaby it was that Miss Nan heard.

And who could doubt such a child? Miss Nan, who is only seven and was born with HIV, goes to the hospital a little longer each time now, so she has the learned the wisdom of such things. And Auntie Gung stays at her bedside for a week at a time - sometimes two weeks - sleeping at night on a mat on the floor next to Miss Nan's bed.
วันพุธ, 27 สิงหาคม 2551 22:18

Here are just a few notes and updates to you, my friends, during Holy Week and the Thai Buddhist New Year:

Yesterday it felt like everyone in Klong Toey joined us at "Mercy Centre" as we celebrated the Thai New Year. Perhaps not totally everybody, but at least several hundred neighbors - mostly old folks and other slum "reputables" and, of course, our kids. There was great music played on third-hand instruments and dancing in the streets - old-time barn dancing led by the Motorbike Racing Granny, our favorite street vendor who is now 76. She has a bit of a bum knee, made stiff from kick-starting her stubborn "mini-chopper," a motorbike modified into her mobile coffee cart. Fortunately, she had a "wee swallie" or two or three from a not so well hidden flask of amber liquid that loosened her knees and had her stomping up a storm.

In the late morning, the Monks came for the annual New Year prayers and blessings for our Mercy Centre and to chant the Sutras. Our two hundred children were quiet (just for a while!), sitting beside the physically challenged and the old folks assembled; and after the prayers, everyone made merit and offered the monks a pre-noon meal.

อ่านเพิ่มเติม...