วันพฤหัสบดี, 19 สิงหาคม 2553 06:02

Mothers Day - Koh Lao
เมื่อ เราได้พบชาวมอร์แกนที่อาศัยอยู่บนเกาะเหลา ประมาณสองปีที่แล้วนั้น พวกเขาไม่เคยรู้จัก “วันแม่” หรือวันสำคัญๆใดๆของปี ชาวมอร์แกนไม่เคยนับวัน เดือน ปี ตามปฏิทิน วิถีชีวิตของพวกเขาเป็นไปตามดวงจันทร์และกระแสน้ำขึ้นน้ำลง

จากที่ เคยร่อนเร่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ปัจจุบันชาวมอร์แกนตั้งรกรากอยู่บนเกาะ มีชีวิตอยู่อย่างยากจนและไม่มีสถานะ เราพยายามให้การศึกษา สิ่งอำนวยความสะดวก และพัฒนาวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านให้เป็นไปอย่างถูกสุขลักษณะ แนะนำให้พวกเขาได้รู้จักโลกภายนอกที่พวกเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ โลกที่มีการนับวัน เดือน ปี และวันหยุดสำคัญประจำปีตามปฏิทิน

แม้ชาว เกาะเหลาส่วนใหญ่โดยเฉพาะผู้สูงอายุจะไม่เคยสนใจวันที่บนปฏิทิน แต่สำหรับวันแม่แล้วถือเป็นข้อยกเว้น เพราะเป็นวันที่ใครๆต่างให้ความสำคัญ

ปี้ นี้เป็นปีที่สองแล้ว ที่ชาวเกาะเหลาได้ร่วมกันฉลองวันแม่ เด็กๆเต้นรำ เตรียมการแสดงต่างๆให้แม่ได้ชม จากนั้นทุกคนได้คุกเข่าลง แสดงความกตัญญูและความรักที่ตนมีต่อแม่ นับเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจว่าเหตุใดชาวมอร์แกนจึงให้ความสำคัญและมีความ รู้สึกซาบซึ้งกับวันพิเศษวันนี้ได้มากถึงเพียงนี้ ทุกคนในหมู่บ้านต่างสนุกสนานและมีความสุขไปกับกิจกรรมที่จัดขึ้น
รายละเอียดเกี่ยวกับโครงการที่เกาะเหลาของศูนย์เมอร์ซี่

 Mothers Day - Children paying respect

วันอังคาร, 17 สิงหาคม 2553 05:49

เมื่อไม่นานมานี้ บาทหลวงโจได้กล่าวปาฐกถาในการประชุมนานาชาติ ยานัส คอร์แซก ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 5-9 สิงหาคม ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น (อ่านคำกล่าวทั้งหมดที่นี่)

การประชุมนานาชาติยานัส คอร์แซกจัดขึ้นปีละสองครั้ง เพื่อเป็นเกียรติแก่ นพ.ยานัส คอร์แซก (Janusz Korczak) นายแพทย์ และนักการศึกษาชาวโปแลนด์ที่บุกเบิกและพัฒนาสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในโปแลนด์ ให้เจริญก้าวหน้ามากขึ้น อีกทั้งยังเป็นผู้นำในการเรียกร้องสิทธิทางกฎหมายที่เด็กทั่วโลกพึงได้รับ ในปี ค.ศ.1942 เด็กๆชาวยิวในสถานสงเคราะห์ที่ นพ.ยานัส ก่อตั้งขึ้นถูกย้ายให้ไปอยู่รวมกันที่วอร์ซอเกตโต สถานที่ที่เยอรมันใช้เป็นค่ายกักกันชาวยิว หมอยานัสปฏิเสธไม่รับความช่วยเหลือใดๆเพื่อให้ตนเองอยู่รอด ไม่กี่เดือนหลังจากนั้นหมอยานัสเลือกเดินไปพร้อมกับเด็กๆอย่างกล้าหาญ ก้าวขึ้นรถไฟออกเดินทางไปยังค่ายทริบลิงก้า (Treblinka) สถานที่ที่ๆพวกเขาต้องจบชีวิตลง

ในการปาฐกถาพิเศษของบาทหลวงโจ ไมเออร์ ท่านได้ยกคำพูดที่เด็กกำพร้าและเด็กที่ถูกทอดทิ้งกว่า 200 คนในศูนย์เมอร์ซี่ฝากมาด้วย ดังนี้

“เด็กทุกคนมีสิทธิ์อย่างเต็มที่ที่จะได้รับการปกป้องคุ้มครองจากผู้ใหญ่ ทุกคนที่พวกเขาพบ ไม่ว่าผู้ใหญ่คนนั้นจะเป็นใครหรืออยู่ที่ใดก็ตาม ทั้งตามข้างถนน ที่โรงเรียน หรือแม้แต่ที่บ้าน เด็กๆจะต้องรู้อยู่เสมอ ว่าตนจะได้รับความคุ้มครองดูแลจากผู้ใหญ่ ได้รับความรัก และการดูแลเอาใจใส่ ไม่ว่าจะในกรณีใดหรือด้วยเหตุใดก็ตาม เด็กทุกคนจะต้องไม่ถูกทำร้าย เด็กทุกคนจะต้องปลอดภัย”

อ่านเพิ่มเติม...

วันอังคาร, 17 สิงหาคม 2553 05:26

Keynote Address, International Korczak Conference, Aug. 6, 2010, Tokyo Japan

To be here today, of course I had to ask permission from all our children in our Janusz Korczak School in the Klong Toey slums of Bangkok, especially the ones in their early teens, both boys and girls; because in many ways, they are more fragile and vulnerable, and bruise more easily than the smallest and youngest.  The younger ones hurt for the moment, the older ones hurt for a lifetime.

I come before you from Bangkok with a nearly impossible task.

To imagine that Dr. Janusz Korczak is sitting here in the front row, listening to what all of us are saying. 

And of course, he is here in spirit.

I am here to give you a message from our children: the Janusz Korczak children of the Klong Toey slums of Bangkok.

And if my message rings true and clear – and you can hear the voices of our children - then I know Dr. Janusz approves, and more important, our children approve. And if our children approve, then the children of the whole world approve.

Our Children: (slide show)

These are our children, formerly street kids, used and abused thow-aways who live with us as family.

Our children have several messages: 

First, they wish to say, “We the Janusz Korczak children of Klong Toey are okay.  Not perfect.  Not 100%, but doing okay – and we hope that you are okay.”  And from the younger ones… they ask, “Do you know how to play ‘Rock-Paper-Scissors’ and how many times can you skip rope without missing a step?” 
And so the children ask you, do your children do this?

I do not come bringing a magical formula for protecting children – only a message from our children. But maybe it is magic:

อ่านเพิ่มเติม...

วันอาทิตย์, 25 กรกฎาคม 2553 06:58

RIP Khun Vinai, their daddy, dead from booze at 47. Husband of their momma Ms Dhang, five years now in prison for drug possession and distribution.

อ่านเพิ่มเติม...

วันพฤหัสบดี, 15 กรกฎาคม 2553 07:33

Scholarship Students

ใครก็ตามที่อยากรู้ว่าการศึกษามีคุณค่ามากมายมหาศาลเพียงใด ควรได้พบกับเด็กๆของเราที่ได้รับทุนให้ไปศึกษาในต่างประเทศ เด็กๆยากจนทั้ง 14 คนที่ศูนย์เมอร์ซี่ได้รับไว้ในอุปการะ ให้มาอยู่ร่วมเป็นสมาชิกในครอบครัวเดียวกับเราเป็นเวลาหลายปี พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนเองจะได้เรียนหนังสือหรือจบการศึกษาแม้ในระดับ มัธยมปลายก็ตาม

แต่เพราะมีคนเชื่อในศักยภาพ เด็กๆจึงได้รับการตอบรับให้เข้าเรียนในโครงการ Baccalaureate ที่วิทยาลัยยูไนเต็ด เวิลด์ ประเทศนอรเวย์ และแคนาดา อีกทั้งยังได้รับทุนให้ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยในประเทศสหรัฐอเมริกาด้วย

ใน ช่วงปิดภาคฤดูร้อน ถ้าเด็กๆได้กลับกรุงเทพฯก็จะมาช่วยพวกเราที่ศูนย์เมอร์ซี่ และทุกครั้งเราจะจัดงานให้เด็กๆและครอบครัวได้ร่วมกันฉลองความสำเร็จและ โอกาสก้าวหน้าทางการศึกษาของพวกเขา งานในปีนี้เราจัดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่แล้ว โดยคุณ Jariya Yamkhamang เจ้าหน้าที่อาวุโสวิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ในมลรัฐมิสซูรีกล่าวกับเด็กๆว่า “ของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตคือการได้รับโอกาส”

พวกเราเห็นด้วย และเด็กๆเองก็ได้พิสูจน์ให้เราเห็นแล้วว่าคำพูดของคุณจริยานั้นเป็นความจริง

วันศุกร์, 02 กรกฎาคม 2553 09:44
Dear everyone
Someone asked me to jot down some words on the celebration of my Ordination and First Mass - about being a "Senior Priest." 
Forty Five years ago  - counting from today - as a newly Ordained Catholic Priest, I said my First Mass and gave my  first Priestly Blessings  in a small farmtown-wooden Church in South  Dakota in the United States.
It was and still is terribly important that I  began my Official Priesthood there, saying my first Mass in that rural community where my Irish and German ancestors homesteaded after the American Civil War.   Me, the son of a farmer and the son of a farmer's daughter. 
Through these years of my priesthood, it seems that the great rules of Evangelization have become clearer.  
To politely say, Good Morning - Good Evening to everyone I meet.
To say I am sorry - to apologize when I am wrong, always giving honor to all I meet along the way.
To say thank you even when it might not seem necessary.
I have been honored and blessed beyond belief in that my Religious Order, the Redemptorists,  sent me to Thailand and then Laos, and then, 37 years ago, back to Bangkok to the Slaughter House in the slums, to be Parish Priest for our Catholics who butcher the pigs - where I have been accepted as a true  family member and a real part of this beautiful slum community.
  
My and your stories are not yet finished - the last words have not yet been written and the final scenes are still open-ended. A song writer said:  "Been doing some Hard Traveling down the Road" and yes, the future is a mystery, but there is hope.  There is joy.
 
Prayers - fr joe

สวัสดีทุกๆคน

เคยมีคนขอให้ผมเขียนคำกล่าวสั้นๆในวันฉลองครบรอบการเป็นบาทหลวงของผม ในฐานะ “บาทหลวงอาวุโส”

จน ถึงว่านี้ เป็นเวลากว่า 45 ปีมาแล้ว ตั้งแต่วันที่ผมตัดสินใจบวชเป็นพระคาทอลิก ได้เทศน์ให้คริสตศาสนิกชนฟังเป็นครั้งแรก และสวดภาวนา ที่โบสถ์ไม้เล็กๆแห่งหนึ่งในรัฐเซาท์ ดาโกตา ประเทศสหรัฐอเมริกา

นับ เป็นช่วงเวลาที่สำคัญยิ่งในชีวิตลูกหลานชาวสวนอย่างผม จุดเริ่มต้นของชีวิตการเป็นนักบวช การเทศน์ครั้งแรกของผมที่โบสถ์เล็กๆในชนบท เมืองที่บรรพบุรุษไอริชและเยอรมนีของผมตัดสินใจตั้งรกรากอยู่ หลังสงครามกลางเมืองอเมริกา

ปีแล้วปีเล่าที่ผมได้ใช้ชีวิตในฐานะนัก บวช หน้าที่ของผมในการเผยแพร่ประวัติและคำสอนของพระเยซูคริสต์ดูจะเด่นชัดมาก ขึ้นเรื่อยๆ ผมเรียนรู้ที่จะกล่าวทักทายทุกคนอย่างสุภาพจนติดเป็นนิสัย เรียนรู้ที่จะกล่าวขอโทษเมื่อทำผิด ให้เกียรติทุกคนที่ผมพบ และกล่าวขอบคุณผู้อื่นเสมอ แม้บางครั้งอาจไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นก็ได้

ด้วย ความเคารพและยึดมั่นในศาสนาทำให้ผมได้รับเกียรติและการอวยพรอยู่เสมอ และด้วยหน้าที่ของบาทหลวง ตามหลักปฏิบัติแห่งการไถ่บาปของพระเยซูคริสต์ ผมได้รับมอบหมายให้มาปฏิบัติหน้าที่ที่ประเทศไทยแล้วจึงย้ายไปประจำที่ ประเทศลาวหลังจากนั้น ต่อมาอีก 37 ปีผมกลับมาอยู่กรุงเทพฯอีกครั้ง ที่โรงฆ่าสัตว์ในชุมชนแออัดย่านคลองเตย เพื่อคริสต์ศาสนิกชนในย่านนี้ที่ทำงานในโรงฆ่าหมู ที่ซึ่งผมได้รับการต้อนรับราวกับเป็นครอบครัวเดียวกัน เปรียบเสมือนสมาชิกอีกคนหนึ่งในชุมชนแห่งนี้

เรื่องราวของผมยังไม่จบ เพียงเท่านี้ ผมยังไม่ได้เขียนตอนจบของเรื่อง ยังไม่ได้กำหนดว่าฉากสุดท้ายจะเป็นอย่างไร เหมือนที่นักแต่งเพลงคนหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า “เป็นการเดินทางผจญภัยไปตามเส้นทางที่อยู่ข้างหน้า” เช่นเดียวกับชีวิตผม แม้ยังไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร แต่ความหวังและความชื่นชมยินดีจะยังคงเต็มเปี่ยมอยู่ในใจเสมอ

บทสวดอวยพรพระเจ้า – คุณพ่อโจฯ

วันพฤหัสบดี, 01 กรกฎาคม 2553 06:56

Mercy Comes to a Slum

For three decades, Father Joe Maier has made it his mission to take in the throwaway youths of Bangkok's largest ghetto.

Los Angeles Times - The World | COLUMN ONE

October 02, 2006|John M. Glionna, Times Staff Writer

BANGKOK, Thailand — Like a proud parent, Father Joe Maier dotes on his children -- such as the young beggar boy whose dad got him high on paint thinner and gave him broken bottles to cut his arms so he'd look more pathetic to passing motorists.

And the sexually abused triplets -- the girls' mother was dying of AIDS, their father in jail, their grandfather a drunk. Maier paid the old man two cases of whiskey to rescue the trio.

Now the ruddy-faced 66-year-old Roman Catholic priest smiles at a girl laboring over math homework, her oval face strained in concentration. He recently bought the solemn 16-year-old from her drug-addled mother, who needed cash for gambling debts. He paid 1,000 baht, or about $26.

อ่านเพิ่มเติม...

วันศุกร์, 25 มิถุนายน 2553 07:38
Today we celebrated “Wai Kru” Day at our Mercy Centre – the day students throughout Thailand give thanks to their teachers. On this day, all students enrolled in our Korczak School for street children and representatives from eight of our local slum kindergartens invited their teachers to celebrate in a pageant of thanksgiving, music, dance, gift-giving, and blessings. Photo gallery by Yoonki Kim.
wai kru day 
วันจันทร์, 21 มิถุนายน 2553 16:40

วันที่ผมกำลังเขียนถึงคุณนี้เป็นช่วงต้นเดือนมิถุนายน หลัง “เหตุการณ์เผากรุงเทพฯ” – การเดินขบวนและประท้วงที่ทำให้เกิดความสับสนวุ่นวายในเมืองที่เคยสวยงามร่ม เย็นแห่งนี้กว่าสองเดือน เปรียบดั่งน้ำกรดที่ราดรดจิตวิญญาณของผืนแผ่นดินนี้ กรดพิษที่กระจายไปทั่วทุกชุมชนในกรุงเทพฯ

และที่คลองเตยแห่งนี้ เด็กๆที่ศูนย์เมอร์ซี่เล่น “make-up games” กันตามท้องถนน as did the children behind the barricades, but children do that everywhere  แม้เราจะไม่ได้ถูกทำร้ายทางกาย แต่ในใจนั้นราวกับมีบาดแผลฝังลึกอยู่ภายใน เราได้แต่สวดวิงวอนขอให้มีสันติสุข ความยุติธรรม และสติปัญญาเกิดขึ้นในสังคม

อ่านเพิ่มเติม...

วันศุกร์, 18 มิถุนายน 2553 06:43

Apiwat Education/outreach

คุณอภิวัฒน์ กวางแก้ว หนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งและที่ปรึกษาของคณะทำงานเพื่อช่วยเหลือผู้ติดเชื้อ เอชไอวีและคนไข้โรคเอดส์ ได้รับเลือกให้เป็นประธานเครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ประเทศไทย  

 
เครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ประเทศไทย เป็นองค์กรระดับประเทศที่มีคณะทำงานทั้งระดับภูมิภาคและระดับท้องถิ่นเพื่อ เรียกร้องสิทธิให้ผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ โดยมีการกำหนดนโยบายในการเรียกร้องสิทธิให้ผู้ที่ติดเชื้อเอดส์ ไม่ว่าจะเป็นการจดสิทธิบัตรยา สิทธิในการเข้าถึงการยาและการรักษาพยาบาล ให้กับประชาชนในระดับรากหญ้าและผู้ที่อยู่ห่างไกล คุณอภิวัฒน์มาที่ศูนย์เมอร์ซี่ครั้งแรกในฐานะผู้ป่วยพร้อมด้วยเรื่องราวที่ น่าประทับใจยิ่ง

“ตอนเด็กๆ พ่อแม่ไม่สามารถเลี้ยงดูผมได้จึงส่งไปอยู่กับพ่อแม่บุญธรรม แม้ครอบครัวใหม่จะเลี้ยงดูผมด้วยความรัก แต่ผมก็ยังคิดถึงและโหยหาความอบอุ่นจากพ่อแม่ที่แท้จริงของผมอยู่เสมอ

อ่านเพิ่มเติม...